Elk jaar rond deze tijd vallen de eerste blaadjes weer van de bomen, gaat de verwarming een tandje hoger en vliegen de ziekmeldingen je weer om de oren. Volgens het CBS lag het verzuim in het eerste kwartaal van 2026 op 5,8% — niet schokkend veel hoger dan een jaar eerder, maar wel boven het langjarig gemiddelde van de afgelopen dertig jaar. Nu is verzuim natuurlijk niet alleen in deze tijd van het jaar aan de orde, maar wordt het inmiddels een stuk serieuzer genomen dan een gemiddeld griepje of verkoudheid.
Het verzuim verschilt flink per sector: de zorg spant de kroon, met verpleging en thuiszorg als koplopers, terwijl de landbouw juist relatief laag scoort (buiten werken in de frisse lucht heeft blijkbaar zo z’n voordelen), al is dat natuurlijk niet het hele verhaal.
Oorzaken die steeds vaker voorkomen zijn bijvoorbeeld stress en mentale gezondheid. Arbodienstverleners zien het aantal stress- of mentaal gerelateerde verzuimgevallen structureel oplopen. Waar een griepje na een weekje bank en soep meestal wel overwaait, ligt dat bij stress en mentale problemen toch echt anders: herstel duurt daar al snel maanden in plaats van dagen.
Het welzijn van medewerkers wordt gelukkig steeds meer een onderwerp dat door de gehele organisatie gedragen wordt in plaats van alleen door HR. De verantwoordelijkheid dit op en aan te pakken verschuift in steeds meer organisaties van alleen HR naar afdelingshoofden en managers.
Niet gek dus dat duurzame inzetbaarheid en verzuim dit jaar bovenaan de lijst van HR-prioriteiten staan. Een onderwerp zonder quick fix maar wel eentje dat (volkomen terecht) steeds serieuzer wordt genomen.
